Panowie urządzają tak by panna

„Panowie urządzają tak, by panna Ellingsen miała czas powrócić do spokoju. Adwokat wyraża swój podziw dla dobrego wyglądu p. Fleminga, zdrowego jego wyglądu, jakże on się poprawił, jakiej to on nabrał dobrej tuszy! A p. Fleming odpowiada, że owszem, dzięki Bogu, wkrótce nic mu już nie będzie brakowało, chyba tylko narzeczonej, hehe.
Panna dEspard z wyrazem napół zdziwionym i napół szyderczym, była w oddali obecną przy niefortunnej scenie z panną Ellingsen, teraz wstaje i podchodzi do znękanej damy, mówi do niej szeptem i gładzi ją po włosach. Panowie piją ze swych szklanek, rozmawiają głośniej, niż potrzeba, aby znów wytworzyć nastrój. To im się udaje, damy mało po nialii dołączają się do nich, znów więc zapanowuje święto i znów przybywa więcej wina i jadła. Owszem, wszystko idzie dobrze, niema już żadnego rozdźwięku między Bertelsencm i jego damą, przysunął się tuż do niej i bawi ją rozmową. Potem zabiera głos i wypowiada mowę na cześć miejscowości, sanatorjum Torahuzy, a adwokat Robertsen występuje w roli gospodarza i dziękuje. P. Fleming ożywia się coraz więcej, odchyla się wtył na krześle, ściąga w iól kamizelkę na swój 7 99 zapadły brzuch i uderza się w pierś Spojrzyjcie, co ou uiożc zrobić, tego nie mógłby uczynić przed paru tygodniami, tu mieszka zdrowie! Poprosił towarzystwo, aby przyłączyło się do napisania wesołej depeszy do matki.“(14)